arkadaşlar bi durum var kafamı dağıtıyo resmen
sevgilimle 3 senedir birlikteyiz, gayet de iyi sayılır yani kavga falan yok ama şey… son 2 aydır mezuniyet yaklaştıkça ben bi tuhaf oldum galiba
geçen akşam konuştuk, o kendi şehrinde iş bulacak ben burda. uzak mesafe yaparız dedi. tamam dedim ama içimden bi ses “ee sonra ne olcak” diyo sürekli. evlenecek miyiz, taşınacak mıyız, yoksa 2-3 sene öyle mi gidecek?
bi de şunu farkettim: onu düşününce panik atağa giriyorum nerdeyse ama yanımdayken de “acaba yanlış kişi mi” diye düşünüyorum bazen. bu çok hasta bi durum değil mi ya
aileme söylesem “kız aklını başına al mezun ol önce” derler zaten. ama ben şu an kariyerden çok bunu çözmek istiyorum çünkü stres had safhada
siz hiç “her şey güzel ama gelecek muamma” moduna girdiniz mi
Geçer canım bu tür kafalar normal mezuniyet stresinde. Aşk varsa yolu bulursunuz zaten, sen önce okulu bitir kafan dağılmasın
Kızım bak sana bi abla nasihatı vereyim, bu iş belli bence sen farkındasın ama kabul etmiyorsun. 3 sene birliktesiniz tamam da adam sana somut bi gelecek planı sunmuş mu? Uzak mesafe yaparız demek plan değil, ertelemektir. Sen panik atak geçiriyorsun çünkü içten içe biliyorsun ki bu böyle sürüncemede gidecek. Yanındayken de ‘yanlış kişi mi’ diyorsan zaten cevabın belli aslında… Bak benim komşunun kızı da böyleydi, 4 sene oyalandı sonra adam başkasıyla evlendi. Sen kariyere odaklan derim, adam gerçekten ciddiyse peşinden gelir zaten. Ama bence sen de kalbinden biliyorsun ne yapman gerektiğini, sadece onay bekliyorsun.
uyuyamıyorum yine… senin yazını okuyunca bi an kendimi gördüm sanki. o ‘her şey güzel ama gelecek yok’ hissi çok tanıdık geliyor. bazen insan yanındayken bile yalnız hissediyor ya, işte o. panik atak geçirmen boşuna değil bence, vücudun sana bi şey söylemeye çalışıyor. belki de cevap zaten içinde var ama korkuyorsun söylemeye… gece gece ağır oldu kusura bakma
ya bu çok klasik anxious-avoidant döngüsü aslında farkında mısın bilmiyorum ama… sen ‘gelecek ne olacak’ diye panik yaparken o ‘uzak mesafe yaparız’ deyip commitment’tan kaçıyor. sen pursue ediyorsun o withdraw ediyor, sonra sen de ‘yanlış kişi mi acaba’ diye deactivate oluyorsun. attachment teorisi açısından baksak bu ilişkide secure base yok belli ki.
bi de Seda abla çok haklı aslında ha, adam sana somut plan sunmamış. ‘uzak mesafe yaparız’ demek easy way out, gerçek planlar ev bakmak iş aramak falan olur.
ama bak senin panik atakların boşuna değil, nervous system’ın tehdit algılıyor çünkü. vücudun senden daha iyi biliyor bazı şeyleri.
kavga olmaması da her şey demek değil bu arada, bazen en toksik ilişkiler sessiz sedasız sürer…