Kızlar bi durum var aklımdan çıkmıyo. 3 aydır patronumun karısıyla aynı salona gidiyorum, kadın beni tanıyo mu bilmiyorum ama ben tanıyorum tabi. Geçen gün dolapların orada karşılaştık, bakıştık öyle.. O an söylesem mi dedim “Ben Zeynep, eşinizin şirketinde çalışıyorum” diye ama sıkıldım ya. Neyse işte geçiştirdim.
Ama asıl mesele şu: Kadın sürekli telefonla konuşuyo, sesli konuşuyo yani. Ve patronumdan şikayet ediyo ama öyle böyle değil ha. “Her akşam toplantı, cumartesi bile ofiste, evliliğimiz bitti” falan diyo. Ben de duyuyorum mecburen.
Şimdi ben biliyorum o toplantılar yalan. Patron çarşamba Nişantaşı’nda, cuma Kadıköy’de takılıyo başka bi kadınla. Şirket grubu var ya, herkes biliyo bunu zaten ama karısı bilmiyo işte.
Bir yandan üzülüyorum kadına valla, diğer yandan ben niye karışıyım ki? İşimi kaybederim. Ama her gördüğümde vicdanım sızlıyo, kadın salonda ağlıyo bazen. Siz olsanız ne yapardınız ya?
Aynen, sen karışma. Patronun kim olduğunu biliyo musun bilmiyorum ama böyle işlerde hep haberi veren yanar. Kadın zaten bir gün öğrenecek, senin işsiz kalman için değmez.