Arkadaşlar 2 senedir PCOS teşhisim var, o günden beri hayatım cehenneme döndü resmen. Doktora gidiyorum “kilo ver” diyor, kilo vermek için diyet yapıyorum tutmuyor çünkü PCOS var zaten. Yani tavuk mu yumurtadan yumurta mı tavuktan biri bana bunu açıklasın.
Reglim gelmiyor 4-5 ay, sivilceler yüzümü kaplamış duruyor (20’li yaşlarda ergenlik sivilceleri ne ya), kıllanma ayrı dert. Metformin verdi doktor, mide fena bozuluyo onu da bıraktım. Spironolakton dedi sonra, ondan da hiç bir şey olmadı.
En kötüsü herkes “sen niye zayıflamıyosun kızım” diye soruyo, sanki ben pasta çikolata yiyorum gün boyu. Vallaha sabah yulaf yiyorum, öğlen salata akşam protein, yürüyüş yapıyorum ama kilo desen yerinden bile oynamıyor.
Bu arada forumda sürekli “ayağım karıncalandı kanser mi” “başım ağrıyo beyin tümörü mü” diye soranlar var ya, onların derdi bu mu cidden? Bizim gibi düzgün hastalığı olanlar var burada, onlar basit şeylerle panik yapıyo.
Neyse konuya dönersek, PCOS’la yaşayan ve gerçekten kilo verebildi diyen varmı aranızda? Nasıl başardınız bunu? Hangi diyeti uyguladınız, ne kadar sürdü? Lütfen “biraz yürü düzelir” falan demein, ciddiyim gerçekten.
Ben de uzun süredir bir şeyle uğraşıyorum ama seninki gibi açık değil. Ama şunu söyleyebilirim, o döngüyü kırmak gerçekten zor. Bir şey tutmuyor gibi hissediyorsun, sonra daha çok stres oluyorsun, o da zaten durumu kötüleştiriyor. Geçti mi sizde de bu duygu? Ben özellikle gece sessizlikte düşününce deliriyorum neredeyse. Senin bu “kilo ver” – “PCOS var” döngün çok tanıdık geldi. Keşke somut bir şey söyleyebilsem ama ben de arayıştayım hala.
Ya ben de PCOS’um var ama senin kadar ağır değil galiba. Benim asıl derdim başka zaten, sürekli bir yerlerim ağrıyo bir şeyler oluyo, doktora gittiğimde “bunlar PCOS’tan” diyo geçiştiriyo. Sonra eve gelip googleda araştırıyorum, çıkan sonuçlar o kadar korkutucu ki… Eşim artık “yine mi googleladın” diye soruyo, “sen hep bir şeyin var” diyo ama gerçekten de rahatsızım işte! Kilo da ayrı dert, ben de veremiyorum ama senin dediğin gibi herkes sanki biz gizli gizli atıştırıyoruz. Metforminden benim de midem bozulmuştu, artık hiçbir şey kullanmıyorum. Belki düşük karbonhidrat diyeti işe yarar diye duydum ama ben denemedim açıkçası, hep başka sağlık kaygılarım oluyo araya giriyo.
Kızım sen benim halimi anlatmışsın resmen. Ben de 3 senedir PCOS’luyum, aynı döngü bende de var. Doktor kilo ver diyo, kilo veremiyorum çünkü vücudum almış başını gidiyo. Biliyorsun en sinir bozucu tarafı, herkesin ‘biraz kendine çeki düzen ver’ bakışları. Sanki ben sabah akşam künefe yiyorum da şikayet ediyorum öyle mi yani?
Ben geçen sene 3 ay boyunca neredeyse aç kaldım, sadece 4 kilo verdim. 4 KILO! Normal bir insan o diyetle 10 kilo verirdi. Sonra bi daha denedim, hiç vermedi. Kaynanam ‘oğlum niye bu kadar şişmanladı’ diye eşime soruyo, eşim de ‘sen anneciğine anlat bakalım’ diyo. Anlatsam ne olacak ki, o nesil inanmıyo bunlara.
Metforminden benim de midem bozuldu, bıraktım. Spironolakton şu an kullanıyorum ama pek bi etkisi yok gibi. Bi ara düşük karbonhidrat denedim, biraz işe yaradı ama çocukların için makarna yapınca dayanamıyosun artık.
Yani özetle, cevabım yok ama derdini çok iyi anlıyorum. Bu forumda gerçekten ciddi sorunları olanlar var, ama maalesef ciddiye alınmıyoruz. Umarım bi çözüm bulursun canım.
Bizde de aynısı oldu canım. Ben de PCOS’luyum, kilo verme konusunda çok zorlandım. Doktor sürekli aynı şeyi söylüyordu, ben de senin gibi çaresiz kalmıştım. Sonunda çok düşük karbonhidrat yiyerek biraz olsun verebildim ama çok uzun sürdü, aylar boyu sürdü. Hatta tam hatırlamıyorum kaç ay oldu. Metforminden benim de midem bozulmuştu, seni çok iyi anlıyorum. Geçmiş olsun.
Ya ben seni çok iyi anlıyorum, gerçekten çok. Ben de 4 aydır katı diyet yapıyorum bebeğim kolik ve inek sütü alerjisi diye, 7 kilo verdim ama bu hiç keyifli bir şey değil. Senin durumun daha zor tabii, çünkü sen vermek istiyosun ama vücudun izin vermiyo resmen. O döngü gerçekten çok sinir bozucu olmalı, hem kilo vermen lazım diyo hem de PCOS yüzünden veremiyosun. Tavuk-yumurta muhabbeti tam olarak bu ya.
Ben sana düşük karbonhidrat diyetini öneririm aslında, PCOS’ta insülin direnci oluyo diye biliyorum, o yüzden karbonhidratı azaltınca bi tık daha etkili oluyo diye duymuştum. Ama tabi kolay değil, özellikle etrafta herkes normal yiyip içerken sen kendini kısıtlıyosun.
Bir de şunu söylemek istiyorum, o ‘ayağım karıncalandı’ ‘başım ağrıyo’ diye panik yapanlar gerçekten gıcık edici. Yani bizim gibi teşhisi konmuş, günlük hayatımızı etkileyen ciddi durumlarımız var, onlar her basit şeye panik yapıyo. Neyse…
Umarım bi çözüm bulursun canım, çok zor biliyorum. Geçmiş olsun.
Ben 1.5 senedir PCOS’um var ve 8 kilo verdim şimdiye kadar. Ama kolay olmadı vallaha, tam 10 ay sürdü ve hala devam ediyor. Benim işe yarayan şey düşük karbonhidrat + ara ara aç kalmak oldu (intermittent fasting diyorlar ya). Sabah öğlen hiç bir şey yemiyorum, sadece öğleden sonra yemeye başlıyorum. İlk hafta kafayı yiyecek gibi oldum ama sonra vücut alıştı. Metformini ben de kullanamadım mide kaldırmadı, doktor ‘yemekle beraber al’ dedi gene olmadı. Şimdi hiç ilaç kullanmıyorum, sadece diyetle gidiyorum. Bir de şunu farkettim, ekmek makarna pirinç hiç yemeyince kilo biraz daha kolay gidiyor PCOS’ta. Zor ama mümkün yani, pes etme. Bu arada reglin düzeldi mi sonra, bende hala düzensiz.
Kızım senin yazdıklarını okurken içim yandı vallaha. Ben 3 yıldır tüp bebek sürecindeyim, PCOS benim de hayatımı zindan etti. O ‘kilo ver’ muhabbeti, o döngü… hepsini bire bir yaşadım.
Ben metforminden midem öyle bozuldu ki, artık görünce bile tiksinirim. Sonra doktor ‘alışırsın’ dedi, alışmadım tabi. Kilo konusunda sana şunu söyleyeyim, ben insülin direnci için düşük karbonhidrat + aralıklı oruç yaptım (16-8 yöntemi), 6 ayda 8 kilo verdim ama vallaha savaştım vücudumla. Her gram için savaş verdim resmen.
Bir de sen üzülme o ‘basit şeylerle panik yapanlar’ muhabbetine. Biz gerçekten zor durumlarla mücadele ederken, bazıları her şeyi dert edip burayı hastane koridoru sanıyor. Neyse boşver…
Sana tavsiyem endokrinoloji uzmanı bi doktora git, sadece jinekoloji değil. İnsülin direncini düzgün tedavi etmek gerek. Kolay değil ama imkansız da değil, sabır ister sadece. Başarırsın inşallah.