Kızlar buraya yazmak istemezdim ama artık dayanamıyorum. Evliyiz 6 yıldır, çocuğumuz da var 3 yaşında. Eşim bana eskisi gibi dokunmuyor, ben yaklaşınca hep bir bahane var. Yorgunum, başım ağrıyor, çocuk uyanır…
En son ne zaman sarıldık hatırlamıyorum bile. Gece yatağa geldiğinde sırtını dönüyor bana. Ben konuşmak istiyorum ama o konuyu kapatıyor hep. Bende sorun var sanki, ben istiyorum diye utanıyorum artık 😢
Kendimi çok yalnız hissediyorum bu evde. Belki geçer diyorum ama geçmiyor ki… Siz de böyle zamanlar yaşadınız mı, düzeldi mi
Bu çok derin bir konu ve maalesef çok yaygın… İlişkide fiziksel yakınlık sadece cinsellik değil, aynı zamanda duygusal bağın da göstergesi. Eşin senden uzaklaşıyorsa bunun altında başka sebepler olabilir.
Belki iş stresi, belki babalık rolüne adapte olma sorunu, belki de sizin aranızdaki iletişim kopukluğu… Ama sen de bir insansın ve dokunulmaya, sevilmeye ihtiyacın var. Bunu hissetmek utanılacak bir şey değil.
Konuşmak zorunda. Ama saldırgan değil, savunmasız bir şekilde. ‘Seni özlüyorum, aramızdaki mesafeyi hissediyorum ve bu beni üzüyor’ gibi başla. Eğer hala kaçınıyorsa, belki çift terapisi düşünebilirsiniz. 6 yıllık evliliği bu kadar kolay göz ardı edemezsiniz.