Doğumdan sonra eşimden köşe bucak kaçıyorum… O bana dokunmak istedikçe ben buz gibi soğuyorum. 14 aydır kendimi sadece ‘anne’ gibi hissediyorum, ‘kadın’ kimliğim yok oldu sanki. Adam elini omzuma atsa diken batıyor gibi geliyor. Onu seviyorum ama tensel temas istemiyorum. Ve bu durum onda gerginliğe neden oluyor artık. Bu durumu yaşayan ve aşanlar varsa tavsiyelerini bekliyorum.
Doğumdan sonra eşimden soğudum
Bu içerik sana ne hissettirdi?
Hala emziriyor musun peki? Emzirmek demek östrojen düşmanı demek. Doğada “yavruya odaklan, tekrar üreme” mekanizması bu. Yani suçlu sen değilsin, hormonların. Emzirme azalınca veya bitince o malum dürtüler bomba gibi geri dönüyor, tecrübeyle sabit! Sabret.
Canım benim hiç üzülme, inan yalnız değilsin. Benim ilk doğumdan sonra da aynısı olmuştu, lohusalık depresyonu dedikleri şey bu işte… İnsan kendini sadece bir süt makinesi gibi hissediyor, kadınlığını unutuyor resmen. Eşim dokunsa batıyordu bana da. Ama zamanla geçiyor tatlım, hormonların normale dönünce o hisler de geri geliyor. Kendine biraz zaman tanı, eşine de durumu sakince anlat, seni anlayacaktır. Geçici bir süreç bu, kendini hırpalama sakın.
Kızım sen de mi? Ben de aynısını yaşadım valla. Doğumdan sonra kadın bambaşka biri oluyor, bu çok normal. Ama bak şimdi dikkat et, erkekler bu konuda çok sabırsız olurlar. Senin de kocana karşı görevin var, o da bir insan sonuçta. Benim tavsiyem şu: kendini biraz zorla, başlangıçta istemesen bile zamanla alışırsın. Ben de öyle yaptım, şimdi her şey normale döndü. Ama eğer çok uzun sürerse kocanda başka kapılar açılmasın, sonra pişman olursun. Yuvan önemli, çocuğun önemli. Biraz kendini ona göre ayarla derim. Ama tabii doktora da görünmekte fayda var, belki hormonlardan oluyordur. Geçmiş olsun canım.
ayse_tecrube ablaa kusura bakma ama ‘görevin var zorla kendini’ kısmı baya yanlış geldi bana ya 😅 yani kadın zaten 14 aydır bebek bakıyo, bi de üstüne kendini zorlasın mı şimdi? daha da soğur bence öyle yaparsa… anlayış göstermek lazım, zorlamak değil bence 🙈
sen benim ne dediğimi anlamamışsın kızım. Ben zorla demiyorum, kadının evini düşünmesini söylüyorum. Siz gençler hep ‘zorlamayın kendinizi’ diyorsunuz da, evlilik öyle istediğin zaman istediğin gibi olmaz. Biraz da erkeği düşüneceksin, o da insan. Ben de aynısını yaşadım dedim ya, sabredince düzeldi. Senin yaşın kaç ki gelmiş burda ‘yanlış geldi’ diyorsun bana? Git biraz tecrübe edin hayatta, sonra gel konuş.
ayse_tecrube abla pardon ama cidden yanlış bence ya 😅 yani tamam evlilik falan önemli de kadın kendini zorlarsa daha da kötü olur bence… bi de ‘yaşın kaç ki’ demeyin lütfen, ben de bi şeyler biliyorum yani 🙈 tecrübe sadece yaşla gelmiyo bence, empatiyle de geliyo… neyse umarım kız kendini zorlamaz da doktora falan gider, hormonlar düzelince zaten her şey yerine oturur diye düşünüyorum 💕
Kuzum bırak şimdi tartışmayı, herkesin tecrübesi kendine. Önemli olan bu tatlı kızımızın rahatlaması. Sen de haklısın zorlamak yanlış diye, ayse_tecrube abla da kendi yaşadıklarını anlatıyor. Hepimiz aynı derdeyiz sonuçta, birbirimize destek olmaya çalışıyoruz. Gel barışalım 💕
ayse_tecrube abla ‘görevin var’ derken farkında olmadan evlilik içi tecavüz kültürünü normalize ediyor ama neyse… consent’in tarih öncesinde kaldığı bir toplumda bunları konuşmak zor tabii. ’empati yaşla değil’ diyen Pink haklı bu arada, Simone de Beauvoir 20’sinde kadın meselesini çözmüştü zaten.
MadamBovary_ ben de seni anlamıyorum ki… yani kitaptan mı öğrendin bunları yoksa yaşadın mı gerçekten? Simone kimmiş bilmiyorum ama bende de bi şeyler oluyo, ne olduğunu bilmiyorum işte. Senin geçti mi?
Evaa canım sen de mi bir şeyler yaşıyorsun? Valla ben kaynanamla uğraşırken kendi durumumu unutuyorum bazen… Ama bak senin de doktora gitmen lazım, ‘ne olduğunu bilmiyorum’ diye bekleme sakın. Ben de öyle yaptım zamanında, sonra her şey birbirine karıştı. Git bi hormon testi falan yaptır en azından, belki basit bir şey çıkar, çözülür. Bekleme boşuna tatlım…
Ya ben seni çok anlıyorum… Benim erkek arkadaşımla bu konular yaşanmasa da annemin sürekli ‘doğum yapınca kadın değişiyor, erkekler sabırsız’ falan demelerinden çok rahatsızım. Senin vücudun, senin hissetmediğin bir şeyi zorlamak zorunda değilsin bence. Emziriyorsan zaten hormonlar cuk oturmuyor, hele bir de uykusuzluk… Ama erkekler gerçekten sabırsız oluyor maalesef, kocana durumu çok net anlatman lazım. ‘Ben de bunu yaşamak istemiyorum ama şu an vücudum böyle hissediyor’ diye. Belki birlikte terapiye falan gidersiniz, hormon testi yaptırırsın… Sadece sakın ‘görevim var’ diye kendini zorlama, o zaman daha da soğursun bence.
ya çok üzüldüm okuyunca… keşke ben de bu konularda tecrübeli olabilsem de bi şeyler desem ama hiç evlenmedim ki henüz 😅 ama şunu diyebilirim, sen hiçbir şeyi zorlamak zorunda değilsin bence!! yani valla ayse_tecrube ablanın dediği gibi ‘görevin var, zorla kendini’ falan çok saçma geldi bana açıkçası, kusura bakmasın ama… senin vücudun, senin hissettiklerin, nasıl zorlayacaksın ki kendini?? hele bir de 14 aydır bebek bakıyorsun, uykusuz geziyon herhalde, hormonların alt üst… ben olsam önce bi doktora giderdim, hormon testi falan yaptırırdım. bi de eşinle oturup konuşman lazım bence çok açık bi şekilde, ‘ben de üzülüyorum ama şu an böyle hissediyorum, biraz zaman lazım’ diye. erkekler anlamaz diyolar ama anlatırsan anlamalı ya, sonuçta o da senin eşin… neyse umarım en kısa sürede düzelir canım, kendine iyi bak 💕
yaaa ben hiç böyle bi şey yaşamadım tabii ama çok üzüldüm okuyunca 🥺 14 ay bebek bakmak çok yorucu olmalı zaten, bi de üstüne herkes bi şeyler bekliyo insandan… bence sen hiçbir şeyi kendini zorlayarak yapmak zorunda değilsin!! yani valla zorlarsan daha da kötü olur bence, sonra hiç istemez olursun… hormonlar falan dedikleri gibi etkiliyo herhalde, bi doktora görünsen iyi olur bence 💕 bi de eşinle oturup çok açık konuşman lazım, ‘ben de istemiyorum böyle olmayı ama şu an vücudum böyle hissediyor’ diye… anlayışlıysa anlamalı bence, sonuçta sen onun için bebek doğurdun yani biraz sabretsin artık!! kendine zaman tanı tatlım, üzülme lütfen 🌸
ya ben de böyle bi dönem geçirdim ama benimki biraz farklıydı sanırım… yani doğumdan sonra değil de ben sürekli bi ağrı hissediyodum, sonra googlelayınca fibromiyalji çıktı, sonra başka bi sitede hormon bozukluğu dediler… eşim ‘sen hep bi şeyin var zaten’ demeye başlamıştı, o yüzden bi ara libido falan konuşunca ‘yine mi bi hastalık’ gözüyle baktı bana 🙁 sen kesin hormonlarını kontrol ettir bence, ciddiyim yani bu iş öyle ‘alışırsın zorla kendini’ işi değil… bi de bebek bakmanın stresi falan derken vücut kapanıyo zaten, benim arkadaşımda da olmuştu aynısı. umarım ciddiye alırlar seni, bi doktora görün mutlaka…
Kuzum benim senin bu hissettiğin çok ama çok doğal bir şey, sakın kendini suçlu hissetme. 14 ay anne olmak hiç kolay değil, bebeğine bakarken kendini unuttun resmen. Hem hormonların alt üst hem uykusuzluk hem sürekli bebek kucağında… Tabii ki vücudun ‘dur artık’ diyor şu an. Eşinle oturup içini dökmen lazım tatlım, ‘ben de üzülüyorum ama şu an böyleyim, biraz zamana ihtiyacım var’ diye. O da anlayacaktır, sonuçta senin için bebek doğurdun, biraz sabretmesi lazım. Bir de mutlaka doktora görün derim hormonlarını kontrol ettir, belki desteğe ihtiyacın vardır. Ama şunu bil ki geçici bu durum, kendin için biraz zaman ayırmaya çalış, kuaföre git, arkadaşlarınla buluş… Kadınlığını hatırla yavaş yavaş. Geçecek bu da kuzum, kendine iyi bak 💕
Kızım sen çok yanlış yoldasın, hadi bakalım ilk önce o ‘kadınlık kayboldu’ lafını kafandan at. 14 ay anne olman kadın olmadığın anlamına gelmez, sadece yorgunsun ve hormonların dans ediyor. Şimdi bak, iki şey yapacaksın: 1) Doktora git, hormon testi yaptır, östrojen düşüklüğü varsa dinozorla da evli olsan libido görmezsin. 2) Eşine ağzını açıp konuş, ‘erkekler anlamaz’ zırvalığını bırak, anlatmazsan nasıl anlasın? Adam bir şeyler olduğunu biliyor zaten, senin suskunluğunla kendine suçlu hissediyor olabilir. Ve şu ‘görevin var zorla kendini’ saçmalığına asla kulak asma, o kadar rezalet ki… Kendini zorlarsan daha da nefret edersin her şeyden. Şimdi git kendin için zaman ayır, saçını başını yap, arkadaşlarla kafa dağıt, önce kadınlık hissini geri getir. Hormonlar yerli yerine oturduğunda zaten her şey çözülecek. Ama şunu da bil, eşinle iletişimsizlik devam ederse hormon falan da kurtarmaz seni, o yüzden konuş çabuk!
Kızım senin durumun çok normal da kocana yazık ya… Adam ne yapsın şimdi, evinde karısı var ama yok gibi. 14 ay çok uzun ha, hormon falan da olsa bi ara doktora görünsen iyi edersin. Bi de kocana açık açık anlat durumu, adam kafayı yer yoksa. Benim komşu Ayşe’nin de böyle olmuştu, doğumdan sonra kocasından kaçıyodu resmen, sonra hormon tedavisi aldı düzeldi. Ama dikkat et ha, erkekler çok beklemez bunları, sonra pişman olursun.
Geçti mi sizde de? Yani ben de tam böyle değil ama… bi şeylerle uğraşıyorum, ne olduğunu bilmiyorum ama sanki vücudum bana ait değil gibi hissediyorum bazen. Seninkinin hormonal olduğu belli zaten, bende de öyle mi acaba diye düşünüyorum şimdi. Doktora gittin mi hiç? Ben gidemiyorum bir türlü.
14 ay hiç kolay değil, yorgunsundur sen de… Herkes bir şeyler söylüyor ama senin hissettiğin o, kimsenin bildiği değil. Umarım geçer bu da, her şey geçer diyorlar ya… Belki biraz kendine zaman ayırsan, bilmiyorum. Doktora falan da görünsen iyi olur gibi, en azından hormonlarına bakarsın. Eşinle konuşmak zor ama konuşman lazım sanırım, böyle beklemek de zor ikisi için de.
ya şu ‘kadınlık kayboldu’담söylemi çok problematik aslında… sanki kadınlık libidodan ibaret gibi. sen 14 aydır bi insanı büyütüyorsun, bu da kadınlığın bir parçası değil mi? neyse, hormonlar gerçek tabii ama bi de şöyle bakalım: toplum doğumdan sonra kadından hem mükemmel anne ol hem de erkek egosunu tatmin et diye bekliyor. uykusuzluktan zombi gibi geziyosun, bebeğe odaklanmışsın ama bi de ‘eşimin ihtiyaçları’ stresi… valla patriyarkal baskı resmen. git doktora ama bi de psikoloğa görün derim, belki sorun sadece östrojende değil tüm bu beklentilerde. bu arada ‘zorla kendini’ diyen ablalara not: consent önemli, evlilikte de. 80’lerde miyiz arkadaş?
Kuzum bırak şimdi bu patriyarkal falan lafları, kız zaten kafası karışık. Ama haklısın bi yerde, kadınlık sadece libidodan ibaret değil tabi ki. Anne olmak da kadınlığın en güzel hali aslında. Ama bu tatlı kızımız şu an hem anne hem kadın olarak kendini bulmaya çalışıyor işte, biraz anlayış gösterelim. Zorlamak yanlış diyosun, çok doğru söylüyosun orada, kimse kendini zorlamasın. Ama biraz da yumuşak konuşalım, kız daha da strese girmesin 💕
14 ay diyosun, hormonların hala düzelmemişse git bi jinekolog + endokrinologa kombine randevu al. “Görevin var zorla kendini” falan saçmalık, öyle yapınca direkt cinsellik travmasına giriş yaparsın, sonra hiç istemez olursun. Emziriyosan zaten östrojen dibe vurmuştur, libido beklemek saçma. Kocayla da otur konuş açık açık: ‘ben de istemiyorum böyle ama şu an vücudum kapalı, hormonlar düzelsin biraz zaman ver’ de. Adam anlayacaksa anlar, anlamayacaksa zaten problem başka yerde demektir. Bi de şu ‘kadınlık kayboldu’ melodramını bırak, sen 14 aydır insan yetiştiriyosun aq, kadınlık sadece yatakta olmaz. Ama git o testleri yaptır, belki tiroid falan da karışmıştır işin içine, çözeriz.
Yaaaa canım benim çok üzüldüm okuyunca 🥺💔 Ben de ilk doğumda aynısını yaşadım vallahi, kendimi sadece süt makinesi gibi hissediyodum resmen… Ama bak şimdi hormonlarını mutlaka kontrol ettir, bence sorun orada 🌸 Bi de eşinle açık açık konuş tatlım, erkekler anlamaz diyolar ama anlatırsan anlamalı ya!! Sen onun için bebek doğurdun sonuçta, biraz sabretmesi lazım 💕 Kendini zorla falan diyenlere kulak asma sakın ha, öyle yaparsan daha da soğursun 😤 Geçecek bu da canım merak etme, biraz zaman lazım sadece!! 🦋✨
14 ay sonra hala östrojen dibe vurmuşsa hormonlardan olma ihtimali var ama.. bak şimdi bi de şöyle düşün: doktorlar hep ‘östrojen düşük, emzirme azalsın geçer’ der. Ya geçmezse? Ya sorun daha derin bir yerdeyse? Vücudun sana bi şey anlatmaya çalışıyor olabilir. Belki bedenin ‘dur artık, ben dinlenmek istiyorum’ diyor, belki ruhun ‘bu ilişkide bi şeyler yolunda değil’ diyor. Hormon testi yaptırabilirsin ama ben olsam önce şunu sorardım kendime: bu soğukluk sadece hormonal mi yoksa içimde bastırdığım başka duygular var mı? Eşinle gerçekten mutlu musun yoksa ‘mutlu olmalıyım’ baskısı mı var? Bedenimiz yalan söylemez, kafamız söyler. Bi spiritüel danışmana görünsen, enerji dengen bozulmuş olabilir. Doğum büyük travmadır, sadece fiziksel değil ruhsal da. Zorlamadan, dinlenerek, kendini keşfederek çözülür bunlar. Ama tabii herkes koşsun doktora ilaç alsın dimi…
Ay canım çok üzüldüm okuyunca… Ben de 2 çocuk annesi olarak seni çok iyi anlıyorum. İlk doğumdan sonra aynısını yaşamıştım, kendimi sadece bebek makinesi gibi hissediyordum resmen. Ama bak şunu söyleyeyim, hormonlar gerçekten çok etkili bu konuda. Emziriyorsan hele hiç isteksizlik çok normal oluyor. Ben de o dönemde eşime dokunulmasına bile tahammül edemiyordum, sonra suçluluk duyuyordum bir de üstüne… Kendini sakın zorlama ama eşinle de açık açık konuş bence, erkekler anlamıyor bazen ama anlatman lazım. ‘Ben de istemiyorum böyle olmayı ama şu an vücudum böyle’ diye. Belki hormon testi falan yaptır, bi doktora görün derim. Ama sakın ‘görevim var’ diye kendini zorlama, o hiç doğru değil bence. Geçecek bu dönem, kendine zaman tanı 💕
14 ay çok uzun bir süre ama bak iş sadece hormon meselesi değil. Doğum sonrası kadın bedensel ve ruhsal travma yaşıyor, bu çok gerçek. Ama şu ‘görevin var kendini zorla’ yaklaşımı tam olarak kadını bir nesne gibi görmek değil mi? Kadın kendini ‘anne’ gibi hissediyor diye onun kadınlık kimliğini yok mu sayacağız?
Bak emzirme hormonları libidoyu düşürür, bu doğru. Ama asıl mesele şu: sen 14 aydır bebeğe bakmaktan kendine zaman ayıramıyorsun, yorgunsun, uykusuz geçiriyorsun geceleri. Tabii ki tensel temas istemiyorsun, bu çok normal. Erkekler ‘sabırsız olur başka kapılara yönelir’ korkusuyla mı ilişkiye gireceksin? Bu ne biçim mantık?
Önce kendine bak. Hormon testi yaptır, belki demir eksikliğin vardır, tiroid bozukluğu olabilir. Eşinle de otur konuş açıkça, ‘ben de bu durumdan mutlu değilim ama şu an böyle hissediyorum’ de. Eğer o seni anlamıyorsa, sadece kendi ihtiyacını düşünüyorsa zaten sorun başka yerde demektir.
Kadın haklarında İslam’da bile ‘kadın rıza göstermeden cinsel ilişki olmaz’ der. Sen şu an rıza göstermiyorsun, zorlamak yanlış. Kendini hırpalama 💔
Kızım sen neden böyle kendini zorluyosun ki? 14 aylık bebek var, sen daha ne kadar yorgun olabilirsin Allah aşkına… Biz zamanında 5-6 çocuk doğurduk, ara vermeden, ama yine de kendimize zaman ayırdık. Senin gibi çekinmezdik yani. Kocana karşı görevin var sonuçta, o da adam işte, erkekler sabırsızdır. Ben olsam biraz kendimi toparlardım, güzel bir elbise giyerdim, saçımı taradım mı ne bileyim… Ama tabii sizin kuşak her şeyi abartıyor, hemen ‘hormonlarım, depresyonum’ falan. Bizim zamanımızda bunlar yoktu, iş yapardık eve bakardık çocuklara bakardık kocaya da bakardık. Ama neyse, sen git bi doktora görün istiyosan, belki gerçekten hormonlardan oluyodur. Ama uzatma bu işi sakın, yoktan yere yuvalar dağılıyor sonra