Kızlar merhaba, ilk defa konu açıyorum ama artık patlamam lazım yoksa delirecem.
8 ay sonra düğünümüz var nişanlımla. Herkes ‘en mutlu günlerin’ diyo ama ben hiç mutlu değilim, aksine her gün biraz daha bunalıyorum.
Mesele şu: Çeyiz alışverişine başladık annemle. Normal şeyler, nevresim takımları, havlular falan. Kaynpeder duymuş fiyatları, “Bu ne ya, abartmayın bu kadar, bizim zamanımızda böyle miydi” diye laflar etmeye başlamış. Nişanlım bana söyledi bunu.
Ben zaten annemin durumu iyi değil, babam yok ortada, annem tek başına ne yapabilir ki? Elimizden geleni yapıyoruz ama sanki saraylar kuruyoruz gibi davranılıyor.
Üstelik nişanlım konuya hiç girmiyor. “Hallederiz canım” diyo geçiştiriyo. Ama nasıl halledicez? Kaynpeder bu kafadayken ne bekliyorum ben bu evlilikten?
Bir de sosyal medyada arkadaşlarımın düğün fotoğraflarına bakıyorum, herkes çok mutlu görünüyo. Bende sadece stres ve mutsuzluk var. Bazen “acaba evlenmeseydim mi” diye bile düşünüyorum ama kimseye söyleyemiyorum bunu.
Siz de böyle hissettiniz mi hazırlık sürecinde? Yoksa sadece ben mi kafayı yedim?