Kızlar bir itirafta bulunmak istiyorum, vicdanım rahat değil. Geçen hafta kaynanamla yine tartışmaya girmişken dayanamadım ve ona gerçekleri yüzüne vurdum. ‘Teyze siz kendi oğlunuzu berbat yetiştirmişsiniz, benden mükemmel gelin olmamı bekliyorsunuz ama kendi evladınıza hiçbir şey öğretmemişsiniz’ dedim. Adam 34 yaşında hala çorabını nereye atacağını bilmiyor, bulaşığın başına yaklaşmıyor, temizlik yapmayı bilmiyor. Ama tabii ki suç bende çünkü ‘kadın işi’ bunlar değil mi?
Kaynana o an öyle şok oldu ki hiçbir şey diyemedi, ağzı açık kaldı. Şimdi eşim benimle konuşmuyor, ‘annemi üzdün’ diyor. Ben de pişmanım açıkçası ama yalan mı söyledim ki? Erkekler böyle işte, annesine dokunulmasına tahammül edemiyorlar ama karılarının ezilmesine ses çıkarmıyorlar. Bağımsızlık çok önemli ama evlilik kurumu kadını çok zorluyor gerçekten.
Bence yanlış bir şey söylemedin ki… Her şey geçer ama bazen gerçekleri söylemek gerekiyor 😔 Ben de benzer durumlar yaşadım, sessiz kalmak daha mı iyiydi acaba diye düşünüyorum hep. Ama o an dayanamamışsın işte, kim dayanır ki sürekli suçlanmaya… Umarım eşin de zamanla anlayış gösterir