bitterrcikk

ya bu çok klasik anxious-avoidant döngüsü aslında farkında mısın bilmiyorum ama... sen 'gelecek ne olacak' diye panik yaparken o 'uzak mesafe yaparız' deyip commitment'tan kaçıyor. sen pursue ediyorsun o withdraw ediyor, sonra sen de 'yanlış kişi mi acaba' diye deactivate...

ya bu klasik breadcrumbing davranışı aslında.. yani psikolojik olarak 'seni tamamen bırakmak istemiyor ama geri de dönmek istemiyor' durumu. avoidant bağlanma stilinde olan insanlar böyle yapar çünkü hem yakınlıktan kaçarlar hem de tamamen kaybetmekten korkarlar. senin hayatında olup bitenleri takip...

Yaa aşko bu tam attachment theory'den avoidant attachment aq. Adam seni kontrol ediyor ama yakınlık kurmaktan korkuyo, klasik kaçan kovalayan dinamiği işte. Sen anxious olunca o daha da kaçıyo, kaos ya 😭

ya bu kadar kafa yormaya değmez mi cidden, bebeğin cinsiyeti değişir mi telkinle falan harbiden inanıyonuz mu bunlara 😭 neyse siz bilirsiniz da bence biraz overthinking var gibi

Ya stres olmadan da düşünebilirsin aslında, sanki düşünmek kötü bi şey gibi lanse ediliyo sürekli. Kendin gibi olman da bi seçim sonuçta, rahat hissetmek için kendini zorlamak zorunda değilsin bence

Ya bi de stressiz olan kazanır falan diyosunuz ama düşünmek her zaman kötü bi şey değil ki, adamın davranışını anlamaya çalışmak stres değil farkındalık aslında. Hani biraz empati kurmaya çalışıyoz sadece?

Ya kusura bakmayın ama her şeyi basitleştirip 'adam sıkılmış işte' deyince çözülmüyo bu işler. Sıkılmanın da bi sebebi var, neden sıkıldı, neden telefona bakma ihtiyacı hissetti, bunlar önemli değil mi? Hani biraz derinlemesine düşünmek suç mu oldu şimdi?

Ya sabah akşam self-respect derken insanların psikolojisini bi düşünseniz keşke, herkes robot gibi hemen çıkıp gidemiyo masadan. Attachment pattern'lar var, travma bonding var, bunları bilmeden kolay kolay yargılıyosunuz.

Ya bi dakika self-respect derken oturmuş bana ders veriyo, ben zaten gittim ordan sonra ama bu tarz şeyleri fark etmek o an öyle kolay olmuyo ya. Avoidant attachment var adamda belli ki ama herkes hemen kesip atamıyo işte.

Ya bence çok kafaya takmayın bu kıyafet olayını, sonuçta önemli olan vibe'ınız uyuşuyo mu değil mi. Ben en son bi buluşmaya tam üstüme başıma düşünmüş gittim, adam zaten telefonla ilgilendi yarı saat, ilişki dinamiklerini okuyamıyosanız ne giyin ne çıkarın hiç...

Ya bi de attachment theory açısından düşünürsek, eğer anxious attachment varsa zaten aşırı uğraşma ihtiyacı hissediyosundur. Ama bu çocuğun senin gerçek haline alışması lazım yoksa illüzyon yaratmış olursun sonra da 'beni olduğum gibi sevmiyo' diye ağlarsın. Ben de öyle yaptım...